Ik ben er klaar mee. Ik bedoel natuurlijk met alle beperkingen van Corona. Niet zingen in de kerk. Een stuwmeer aan afgezegde gemeentebezoeken. Bioscopen en theaters eindeloos dicht. En dan ook nog een mogelijke dreiging van een vierde golf in de herfst. Ik weet dat Corona nog niet klaar is met ons. Maar ik ben wel even klaar met Corona.
Daarom verheug ik mij op de sportzomer. Noem het een vlucht, maar ik zie ernaar uit. EK voetbal, Tour de France en Olympische Spelen vormen het hoofdgerecht. Maar er is meer: TT, EK hockey, EK Jong Oranje, Wimbledon, FBK games (google maar even) en Max op Zandvoort. Het is maar een kleine greep.
Ik weet dat er nu mensen in afgrijzen de handen voor de ogen slaan. Bij mij thuis wonen ze ook. En tegenover al die sport staat weliswaar een lawine aan detectives op NPO 2 en 3. Maar dat is slechts een druppel op een gloeiende plaat. Voor hen wordt het een lange, hete zomer. Ik erken het.
Toch laat ik me niet weerhouden te gaan genieten. Er wordt getest en gevaccineerd dat het een aard heeft en het lijkt veilig te kunnen, een zomer lang. En dus zullen er straks winnaars zijn en verliezers. Er zal gejuicht worden en getreurd. Vreugde en verdriet scheelt af en toe maar een centimeter. En soms nog minder.
Zelf vind ik het mooiste aan sport dat het een spiegel is van het echte leven. Ook daarin zijn winnaars en verliezers. En niet iedereen heeft dezelfde kansen. Als ik sport kijk, zie ik lijden en onrecht. Maar ik zie ook hartstocht en verbroedering. Ik zie heroïsche verliezers. En soms zie ik degene met de minste kansen toch winnen. Sport is het leven.
In zijn eerste brief aan Korinthe (9: 24-27) vergelijkt ook Paulus het leven met een wedstrijd. ‘Er is er maar één die de prijs kan winnen, ren als de atleet die wint.’ Zo is het in de sport, zo is het leven. Het verschil voor Paulus is de erekrans. ‘De atleet doet het voor een vergankelijke prijs, wij voor een onvergankelijke.’
De sportzomer gaat beginnen. Al mijn diensten gaan ondertussen door. En er staan heel wat gemeentebezoeken op de rol. Vreest niet, ik zal er zijn. En er zal allerlei onvergankelijks besproken worden. Maar tussendoor ga ik ook genieten. Van winnaars en verliezers. Van vreugde en van tranen. Van mensen en van het leven. Van sport dus.
Mocht daaraan behoefte bestaan, dan kunt u zonder toestemming de column overnemen in kerkblad of op website.
