×



Welkom op de website van de Classis Noord-Holland

Classis Noord-Holland


 


Vers van de dag
Doorgrond mij, Heer, en ken mij, peil mijn hart, want uw liefde staat mij voor ogen en ik bewandel de weg van uw waarheid. (Ps 26)


'NIEUWSBRIEVEN' VERZONDEN IN CORONATIJD


De classispredikant heeft een aantal "nieuwsbrieven" verzonden in coronatijd. Deze kunt u hier downloaden:

1. Nieuwsbrief 13 maart 2020.pdf
2. Nieuwsbrief 24 maart 2020.pdf
3. Nieuwsbrief 1 april 2020.pdf
4. Nieuwsbrief 6 april 2020
 



CLASSIS NOORD-HOLLAND


De Classis, eigenlijk voluit: de Classicale Vergadering, is net als alle andere besturen in de kerk samengesteld uit ouderlingen, diakenen, ouderling-kerkrentmeesters en predikanten. Via een getrapt systeem worden zij vanuit de plaatselijke gemeenten afgevaardigd naar de Classicale Vergadering.
 
CLASSIS





Classispredikant


Het gezicht van de Classis is de Classispredikant. In de Noord-Holland is dat ds. Peter Verhoeff.
 
CLASSISPREDIKANT


MAANDELIJKSE COLUMN

De maandelijkse column van Ds. Verhoeff
 

Corona-competitie


ma 30 mar 2020  

Bij vrijwel iedereen thuis is er veel veranderd. Keukentafels en zolderkamers zijn omgebouwd tot kantoortuin. Laptops draaien overuren, de mijne produceert van tijd tot tijd zelfs een beetje rook (aan de achterkant). Kinderen zijn de hele dag thuis en hebben meer aandacht nodig dan anders. En we zijn afwisselend kalm, uit ons doen, ongeduldig, flink, geïrriteerd, futloos, hoopvol, moe en bezorgd. Er zijn veel verschillen, afhankelijk van hoe je thuissituatie precies is. Maar twee dingen delen we. We leven veel dichter op elkaar. En Jaap van Dissel is een huisvriend geworden.

Net als bijna iedereen bel ik deze weken veel. Elke dag heb ik zeker 10 kerkenraden of collega’s aan de telefoon. En twee zaken vallen daarbij op. Als eerste hoor ik van vrijwel iedereen dat de verbondenheid groeit. Ik noem het maar de Coronaparadox. Hoewel we elkaar fysiek niet kunnen ontmoeten, groeit de band. Dat zie je trouwens in de hele samenleving gebeuren.
Het tweede is: er is een enorme creativiteit gegroeid om datgene wat we altijd deden, nu op een andere manier te doen. Er zijn onlinediensten in alle soorten en maten. Er wordt pastoraal gebeld, geappt, gefacetimed, en zelfs ouderwetse brieven worden geschreven. Vergaderen doen we online. Zoom, Hangouts, Teams, iedereen leert in hoog tempo bij. Er zijn podcasts, vlogs, telefooncirkels en gemeenten die in de Goede Week samen vieren.

Ik ben er oprecht blij mee. Trots op een kerk die zichzelf opnieuw uitvindt. Maar soms merk ik ook iets anders. Ik hoor het van predikanten en kerkenraden. En ik merk het ook bij mezelf. Een zekere onrust, iets van opgejaagdheid. Want de een weet het nog mooier te bedenken dan de ander. Nóg creatiever, nóg leuker, nóg origineler. Hoezo crisis? Dit is juist een tijd die onvoorstelbaar veel kansen biedt!
Ik noem het maar een Corona-competitie. Want veel is weggevallen, maar niet onze competitiedrang. De Olympische Spelen gaan niet door, maar het motto van de Spelen staat in deze dagen fier overeind. Citius, altius, fortius. Sneller, hoger, sterker. Maar dan aan de kerkelijke keukentafel.

Laat er geen twijfel over bestaan: ik ben echt blij met alle initiatieven. Ze tonen een kerk die sterk is, en veerkrachtig. En er komt een energie vrij die we nauwelijks voor mogelijk hadden gehouden. Maar laten we er alsjeblieft geen wedstrijd van maken. Want dit is geen wedstrijd. Dit is een afschuwelijke situatie waar we samen in beland zijn. Een Lijdenstijd waarvan we allemaal het beste proberen te maken. Alle predikanten, elke kerkelijke werker, en iedere kerkenraad. Iedereen doet naar vermogen wat kan en wat in de gemeente die wij dienen nodig is. En dat is genoeg.
Ik zou nog meer willen zeggen, over Pasen en Opstanding. Want die komt, na de Lijdenstijd. We zúllen opstaan. Maar ik moet stoppen, want beneden roept iemand me.

Zo te horen is het Jaap van Dissel.


LEES OOK DE ANDERE COLUMNS